3
مدیریت

09196056862

نتایج بیشتر ...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

شبکه ارتباطی راهبردی امکان ، شاهراه حرکت به سمت بازارهای بین المللی

نتایج بیشتر ...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

شبکه ارتباطی راهبردی امکان ، شاهراه حرکت به سمت بازارهای بین المللی

فهرست مطالب این مقاله

چطور بدهی ام را کم کنم؟

امیدواریم از خواندن این مطلب، ((چطور بدهی ام را کم کنم؟)) لذت ببرید و برایتان مفید باشد،از همراهی شماسپاسگذاریم.

بازاریابی یا مارکتینگ چیست؟

امیدواریم از خواندن این مطلب، ((بازاریابی یا مارکتینگ چیست؟)) لذت ببرید و برایتان مفید باشد،از همراهی شماسپاسگذاریم.

عنوان مقاله :

دسته بندی مقاله :

جلوگیری از سیل‌ یک میلیارد پوند برای انگلیس هزینه دارد

لندن – ایرنا –گرچه انگلیس به طور طبیعی کشور باران خیزی است و تدابیر گسترده ای را برای جلوگیری از سیل درنظر گرفته، اما آژانس محیط زیست این کشور با اشاره به پدیده گرمایش زمین معتقد است دولت بایستی اقدامات بازدارنده بیشتری راانجام دهد که هزینه آن حدود 1میلیارد پوند برآورد می شود

به گزارش روز پنجشنبه ایرنا، آژانس محیط ‌زیست انگلیس از اقداماتی نظیر احداث خانه‌های مقاوم در برابر سیل، افزایش ارتفاع ساختمان‌ها و در برخی مناطق جابه‌جایی شهرک‌های نزدیک به ساحل دریا سخن گفته تا از خسارت های ناشی از جاری شدن سیل جلوگیری شود.
در این گزارش آمده است: سیل از هر نوعی که باشد وحشتناک است. پدیده‌ای تهاجمی و ویران گر است و می‌تواند جان افراد را بگیرد.مردم را آواره می‌کند، مشکلات روحی به وجود می‌آورد، زندگی‌ها را نابود می‌کند و منابع طبیعی و مکان‌های باارزش را از بین می‌برد. در بهترین حالت سیل می‌تواند در زندگی مردم اختلال ایجاد کند.
«اما هوارد بوید» رئیس آژانس محیط‌ زیست هم گفت: ما نمی‌توانیم در مصاف با آب از طریق سامانه‌های دفاعی پیروز شویم. در برخی مناطق سطح تهدید به حدی جدی است که باید شهرک‌ها را از نزدیک سواحل دور کنیم.
جاری شدن سیل و وقوع توفان‌های فصلی در انگلیس طی یک دهه گذشته، میلیاردها پوند به این کشور خسارت زده و جان‌ده‌ها نفر را گرفته است.
انگلیس ازجمله کشورهایی است که به دلیل وقوع توفان‌های فصلی دریایی، دائماً با بارش شدید باران و سیل‌های مخرب مواجه می‌شود.
دولت و دستگاه‌های ذی‌ربط در انگلیس اگرچه به دلیل اتخاذ تدابیر جدی برای مقابله با این سوانح طبیعی چون توفان و سیل، به میزان قابل‌توجهی تلفات انسانی را کاهش داده‌اند اما بازهم قادر به مقابله با تمامی ابعاد مخرب این سوانح نیستند.
در زمستان سال 2016 میلادی بارندگی‌های سیل‌آسا ناشی از توفان‌های فصلی، سبب طغیان رودخانه‌ها و جاری شدن سیل‌های ویرانگر در شمال و شمال غرب انگلیس شد. در جریان توفان‌های سال 2016 که میلیاردها پوند خسارت به باور آورد، سیل به شهرهای بزرگ رسید و بخش‌هایی از شهرهای منچستر و یورک و مرکز شهر لیدز را در برگرفت.
بر اساس آخرین گزارش‌های منتشرشده در جریان سیل‌های سال گذشته در شمال انگلستان بیش از 16 هزار واحد مسکونی آسیب‌ دیدند.
انجمن بیمه‌های انگلیس سال گذشته اعلام کرد که میزان درخواست پرداخت بیمه برای خسارت‌های ناشی از سیل‌های در شمال انگلستان بیش از یک میلیارد و 300 میلیون پوند بوده است.
پرداخت خسارت ناشی از سیل‌های یادشده به‌رغم گسترده بودن، بازهم از سرجمع خسارت‌هایی که شرکت‌های بیمه به دنبال سیل 2007 پرداخت کردند و بالغ‌بر 3 میلیارد بود، به‌مراتب کمتر بوده است.
دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند تا سال 2100 متوسط دمای کره زمین تا 4 درجه سانتی‌گراد افزایش می‌یابد و سازمان ملل متحد هشدار داده است که عملاً 12 سال برای جلوگیری از فاجعه گرم شدن زمین فرصت باقی‌مانده است.
فعالان محیط ‌زیست دو هفته پیش تظاهرات گسترده‌ای را در لندن به راه انداخته و خواستار اعلام وضعیت فوق‌العاده زیست‌محیطی شدند. نمایندگان مجلس عوام هم هفته گذشته پیشنهاد رهبر حزب اصلی مخالف دولت برای اعلام وضعیت فوق‌العاده اقلیمی و محیط زیستی را پذیرفتند.
همچنین کمیته اقلیمی مجلس عوام انگلیس اعلام کرد که این کشور برای رسیدن به هدف صفر کردن سهم خود از تولید دی‌اکسید کربن باید حدود سه میلیارد درخت تا سال 2050 غرس کند.
برای این منظور باید در محیط و زندگی مردم تغییرات بنیادین ایجاد شود، ازجمله کاهش و گران شدن مسافرت هوایی و کاهش مصرف گوشت قرمز و لبنیات به یک‌پنجم.
بر اساس این گزارش همچنین یک‌پنجم زمین‌های کشاورزی در انگلیس باید به جنگل تبدیل شود، تمام خودروها تا سال 2035 برقی شده و یا از سوخت‌های جایگزین فسیلی استفاده کنند.
اعلام وضعیت فوری یا اضطراری محیط زیستی به معنی اعلام وضعیتی مانند زلزله یا سیل و سایر بلایای طبیعی است که در آن جان یا دارایی افراد در معرض خطر فوری و قطعی قرار دارد و دولت باید رسیدگی به این خطر را در اولویت کارهای خود قرار دهد. بااین‌حال دولت هنوز اقدامی در به رسمیت شناختن این خواسته و تصویب قوانین الزام‌آور انجام نداده است.